بيان امارت محمد بن احمد بن اغلب چون زيادة اللّه وفات يافت بعد از او ابو عبد اللّه محمد بن احمد بن اغلب بامارت رسيد و كار گذشتگان را ادامه و انجام داد . او اديب و خردمند و نكوكار و خوشرفتار بود ولى در روزگار او روميان بر قسمتى از جزيره « صقليه » ( سيسيل ) غلبه يافتند . او نيز چند قلعه و پاسگاه در كنار دريا ساخت همچنين در مغرب و در سرزمينى فراخ معروف بنام « ارض كبيره » كه مسافت ميان آن و شهر « برقه » پانزده روز راه بود چند قلعه ساخت . در آن زمين شهرى در كنار دريا بنام « باره » معروف بود كه سكنه آن نصارى ( مسيحى ) بودند ولى رومى نژاد نبودند . حيات ( نام ) مولاى اغلب آن شهر را قصد كرد و نتوانست فتح كند . بعد از او « خلقون » بربرى كه گفته مىشد او مولاى ربيعه ( قبيله ) در زمان خلافت متوكل بود آن شهر را قصد نمود . بعد از او هم سالارى بنام مفرج بن سالم سوى آن شهر لشكر كشيد و بيست و چهار قلعه گشود و بر آن شهر غلبه نمود . پس از فتح بوالى مصر نوشت كه من و اتباع من نماز را بدون اجازه امام جائز نمىدانيم خوب است به من نيابت امامت و امارت آن بلاد را بدهى ( تا او غاصب و خودسر محسوب نشود ) . پس از آن مسجدى در آن بلاد ساخت ولى پس از مدتى اتباع او شوريدند و او را كشتند . ابو عبد اللّه محمد هم وفات يافت خدايش بيامرزاد . وفات او در سنه دويست و شصت و يك بود . علت اينكه ما امارت آن اشخاص را پشت سر هم ( بدون رعايت سالهاى تاريخ خود كتاب كه حوادث را در سال خود شرح مىدهد ) نوشتيم اين است كه مدت امارت هر يك از امراء كم بوده است . ( تمام تاريخ را در يك جا ذكر نموديم ) .